هسته علمی زیست شناسی بسیج دانشجویی
مطالبی نوین در مورد همه ی شاخه های زیست شناسی
آلودگی ناشی از باران های اسیدی یکی از مشکلات جدی محیط زیست که امروزه بشر در اکثر نقاط جهان با آن درگیر است، باران اسیدی میباشد. باران اسیدی به پدیدههایی مانند مه اسیدی و برف اسیدی که با نزول مقادیر قابل توجهی اسید از آسمان همراه هستند، اطلاق میشود. باران هنگامی اسیدی است که میزان PH آب آن کمتر از 5،6 باشد. این مقدار PH بیانگر تعادل شیمیایی بوجود آمده میان دیاکسید کربن و حالت محلول آن یعنی بیکربنات (HCO2) در آب خالص است. باران اسیدی دارای نتایج زیانبار اکولوژیکی میباشد و وجود اسید در هوا نیز بر روی سلامتی انسان اثر مستقیم دارد. همچنین بر روی پوشش گیاهی تأثیرات نامطلوبی میگذارد. در چند دهه اخیر میزان اسیدیته آب باران ، در بسیاری از نقاط کره زمین افزایش یافته و به همین خاطر اصطلاح باران اسیدی رایج شده است. برای شناخت این پدیده سوالات زیادی مطرح گردیده است که به عنوان مثال میتوان به این موارد اشاره کرد: چه عناصری باعث تغییر طبیعی باران میشوند؟ منشا این عناصر چیست؟ این پدیده در کجا رخ میدهد؟ پدیده باران اسیدی در سالهای پایانی دهه 1800 در انگلستان کشف شد، اما پس از آن تا دهه 1960 به دست فراموشی سپرده شد. « اسمیت » در سال 1873 واژه باران اسیدی را برای اولین بار مطرح کرد. او پی برد که ترکیب شیمیایی باران تحت تاثیر عواملی چون جهت وزش باد ، شدت بارندگی و توزیع آن ، تجزیه ترکیبات آبی و سوخت میباشد. این محقق متوجه اسید سولفوریک در باران شد و عنوان نمود که این امر ، برای گیاهان و اشیا واقع در سطح زمین خطرناک است. موتا و میلو در سال 1987 عنوان داشتند که دیاکسید کربن با اسید سولفوریک و اسید نیتریک عوامل اصلی تعیین کننده میزان اسیدی بودن آب باران هستند، چرا که در یک فاز آبی به صورت یونهای نیترات و سولفات در میآیند و چنین یونهایی به آب باران خاصیت اسیدی میبخشند. اصولا علم اکولوژی رابطه موجود زنده با محیط پیرامون آن را مورد بررسی و رسیدگی قرار میدهد. در مواردی که تنها یک گونه حیوان و بدون وابستگی و نوع رابطه آن با سایر گونه ها موضوع مطالعه قرار گیرد به آن اصطلاحا اتوکولوژی (اکولوژی فردی) اطلاق میشود در حالیکه سین اکولوژی روابط افراد گونه های مختلف را در محیط بحث میکند. موجودات زنده با محیط اطراف خود مجموعه واحدی تشکیل میدهند که اکوسیستم نام دارد. اولین بار شخصی بنام(A.G. Tansely 1935 ) این واژه را استفاده کرد. بطور کلی هر واحدی که شامل بخشهای زنده و غیرزنده است به همراه محیط اطراف بطوریکه جریان انرژی در آن موجب پیدایش تنوع زیستی، گردش مواد و ساختمانهای تغذیه ای شود و جهت رسیدن به یک هدف مشخص بطور هماهنگ عمل کنند، اکوسیستم نام دارد که دارای عملکرد و ساختار مستقل است. مجموعه حیاتی که در سطح کره زمین است تشکیل یک اکوسیستم بزرگ میدهد که به آن بیوسفر یا اکوسفر می گویند که این اکوسیستم بزرگ قابل تقسیم به اکوسیستمهای کوچکتر است که از جمله آن میتوان به اکوسیستم دریا اشاره کرد. وقتیکه بحث از اکوسیستم دریا میشود مجموعه اکوسیستمهای دریاها و اقیانوسها مطالعه میشود. در اکولوژی دریا منظور ما مطالعه آبهای شور خارج از اکوسیستم خشکی است مثل دریاها و اقیانوسها و آنهایی که محصور هستند موضوع بحث لیمنولوژی میباشد. دریاها در حقیقت بیوم Biom هستند. بیوم اکوسیستم گستره ای است که مرز آن توسط اقلیم مشخص میشود. هدف از مطالعه اکولوژی دریا چیست؟ درک اکوسیستم دریایی بعنوان یک فرآیند عملی و یا درک آن بعنوان یک واحد عملکردی. شناخت ما از دریا چیست؟ در قرنهای گذشته دریا بعنوان یک محیط بدون آرامش شناخته شده بود و آن را بسیار ناشناخته می دانستند. شناخت بهتر وقتی حاصل میشود که تکنولوژی پیشرفت کند و ابزارهای مختلف الکترونیکی ابداع شود. امروزه بسیاری از مسائل دریا شناخته شده اند اگرچه بسیاری مسائل مبهم خصوصا در مورد مناطق عمیق دریا وجود دارد. انسان پس از مطالعات مقدماتی روی دریا به این نتیجه می رسد که دریا بعنوان یک مکمل است برای تولیدات انجام شده در سطح خشکیهاست زیرا دریا هم یک منبع غذایی است. بیولوژیست ها با تنوع و فراوانی حیات و فراوانی گونه ها در طول خط ساحلی و جزایر مرجانی هیجان زده شده بودند. بسیاری از اطلاعات دریاها در ابتدا از قسمتهای ساحلی بدست آمد چون قابل دسترس بود. سواحل سنگلاخی دریا تنوع زیادی از حیات دارد. تا سال 1882 مطالعات زیادی در دریا صورت نگرفته بود یا در واقع مطالعات دور از ساحل انجام نگرفته بود. در همین سال (1882) یک کشتی اقیانوس پیما بنام Homos challenger (چاوش گر) با تجهیزات ویژه از انگلستان عازم دریا میشود و سفر دریایی خود را که 3 سال طول میکشد شروع می نماید. اطلاعات اصلی این کشتی در رابطه با اعماق دریا و حیات دریا می باشد. این کشتی مجموعا 125000 کیلومتر راه را طی میکند. پس از آن در سال 1962 یک کشتی دیگری بنام Gloma challenger به دریا می رود که این کشتی یک دکل حفاری داشت و قادر به کار کردن تا اعماق 7000 متری بود. این کشتی بیشتر راجع به بستر دریاها و زمین شناسی اقیانوسها مطالعه کرده است. از اینجا به بعد مطالعات دریایی بطور گسترده شروع می شوند اما پیشرفتهای سریع در ارتباط با دریا از سال1930 شروع شد یعنی زمانیکه دوربینها و تلویزیونهای زیردریایی، تجهیزات الکترونیکی، تورهای مختلف و..... ابداع گردید و از این سال اطلاعات راجع به حیات آبزیان در دریا شروع به افزایش کرد. آبزیان در کلیه اعماق این توده های آبی وجود دارند و ظاهرا لایه ای وجود ندارد که در آن آثار حیات دیده نشود و نقش کلیدی اقیانوسها و دریاها در کنترل آب و هوا، چرخه عناصر و مواد و متعادل کننده Co2 محیط میباشد که در اکولوژی مطرح گردید. امروزه با افزایش جمعیت و بهره برداری زیاد از خشکیها، انسان طبیعتا در جستجوی عناصر، غذا، محیط زیست به دریا روی خواهد آورد و بهمین لحاظ دانش دریایی و شناخت بهتر از یک چنین اکوسیستمی و نیز نحوه عملکرد اجزای تشکیل دهنده آن و شناخت ارتباطات متقابل این اجزاء بدون شک ما را در بهره برداری صحیح تر و اقتصادی تر از این منبع خدادادی یاری خواهد کرد. یک نظام قانونمند برای بهره برداری از این منابع دریایی وجود ندارد بعبارتی هر کشوری که قدرت و امکانات بیشتری دارد بهره برداری بیشتری انجام میدهد. اگر ما اصول و قوانین لازم را برای استفاده از دریاها رعایت نکنیم این محیط دیر یا زود دچار مشکل می شود و چون نظام سیستم زیستمند بستگی کامل به دریاها دارد این هم دچار مشکل میگردد. این سیستم چون بزرگ است آثار آن دیر نمایان میشود و به لحاظ اینکه اشکالات زیست محیطی در کوتاه مدت خود را نشان نمی دهند هنگام آشکار شدن دیگر قابل جبران نیست. سیستمهای دریایی جزء منابع تجدید شونده میباشند و برای بهره برداری پایدار از آنها باید از این منابع بطور درست استفاده شود. دریا بعنوان بزرگترین جایگاه زیست جانوران میباشد. مشکلات معضل دریاها آلودگیهایی است که به آن وارد می شود. در محیطهای بسته مثل خلیج ها اثرات منفی آلودگیها شدیدتر است. اثرات گرمایی که در زمین ایجاد شده است در سطح اقیانوسها هم دیده میشود که باعث تغییر در توزیع گونه های مختلف جانوری در دریاها و اقیانوسهاست. نتیجه: اکولوژی دریا علمی است که ارتباط متقابل موجودات و اجزاء اکوسیستم دریایی را مطالعه میکند.
یکی از آثار و نتایج آلودگی هوا باران اسیدی است. در دو دهه اخیر و در برخی نواحی صنعتی و بر اثر فعالیتهای کارخانهها میزان دیاکسید گوگرد و دیاکسید ازت در هوا افزایش یافته است. این دو ماده در اتمسفر با اکسیژن و بخار آب واکنش شیمیایی ایجاد میکند و به صورت اسید نیتریک و اسید سولفوریک در میآید. این ذرات اسیدی مسافتهای طولانی را بوسیله باد طی میکنند و به صورت باران اسیدی بر سطح زمین فرو میریزند. چنین بارشهایی ممکن است به صورت برف یا باران یا مه نیز در بیاید.
پیامدهای باران اسیدی
دید کلی
معمولا نزولات جوی به علت حل شدن دیاکسید کربن هوا در آن و تشکیل اسید کربنیک بطور ملایم اسیدی هستند و PH باران طبیعی آلوده نشده حدود 5.6 میباشد. پس نزولاتی که به مقدار ملاحظهای قدرت اسیدی بیشتری داشته باشند و PH آنها کمتر از 5 باشد، باران اسیدی تلقی میشوند. تاریخچه

![]()
| Design By : Night Skin |


