تبليغاتX
هسته علمی زیست شناسی بسیج دانشجویی


هسته علمی زیست شناسی بسیج دانشجویی

(زیست شناسان بدون مرز)





















    
    

 

هر ساله تعداد زيادي از مردم دچار سرماخوردگي، گلودرد و آنفلوآنزا مي شوند. هنگامي که به خاطر اين بيماري ها نزد پزشک مي رويد، ناخودآگاه انتظار داريد برايتان آنتي بيوتيک تجويز شود و اگر پزشک چنين کاري نکند حتي ممکن است عصباني هم شويد. مسلماً استفاده از آنتي بيوتيک ها در دهه 1940 براي اولين بار پيشرفت و تحول عظيمي در صنعت دارويي ايجاد کرد اما تجويز بيش از حد و نابجاي آنها منجر به پاسخ ندادن باکتري ها نسبت به آنتي بيوتيک هاي مصرفي مي شود و علاوه بر اين مصرف آنتي بيوتيک در مواقع غيرضروري فقط ريسک عوارض ناشي از آن مانند اسهال و دل آشوبه را به همراه دارد.
    
    در اغلب موارد دو دسته از ميکروب ها يعني باکتري ها و ويروس ها عامل بيماري ها هستند و اگرچه علايم و نشانه هاي بيماري هاي ناشي از هر دو گروه تقريباً مشابه است اما روش هاي تکثير و پخش بيماري توسط آنان کاملاً متفاوت است. باکتري ها موجودات زنده تک سلولي هستند که در همه جا يافت مي شوند و اکثريت آنها عامل بيماري يا ضرر براي انسان نيستند و حتي در مواردي مفيدند: مثلاً باکتري که در روده انسان زندگي مي کند و به هضم غذا کمک مي کند. اما برخي باکتري ها هم مضر هستند و اگر وارد بدن انسان شوند تکثيرشده و فرآيند طبيعي بدن را مختل مي سازند و موجب برخي بيماري ها مي شوند.
    
    در اين شرايط استفاده از آنتي بيوتيک موثرترين روش است زيرا آنتي بيوتيک ها باکتري ها را از بين مي برند و از رشد و توليد آنها جلوگيري مي کنند. اما دسته دوم يعني ويروس ها به خودي خود زنده نيستند و فقط هنگامي که وارد سلول هاي زنده ديگري مي شوند، رشد و تکثير مي کنند. برخي از ويروس ها توسط سيستم ايمني بدن مورد حمله قرار مي گيرند و از بين مي روند قبل از آنکه بتوانند توليد بيماري کنند. اما بقيه ويروس ها سبب بيماري هايي نظير سرماخوردگي، آنفلوآنزا، آبله مرغان و... مي شوند که اين بيماري ها اصلاً نسبت به آنتي بيوتيک ها واکنش نشان نمي دهند و فقط بايد دوره بيماري طي شود.
    
    مصرف آنتي بيوتيک در اين موارد )بيماري هاي ويروسي( نه تنها موثر نيست که مضر هم هست. مصرف نامناسب و مکرر آتتي بيوتيک در طول زمان موجب مقاومت باکتري ها در برابر آنها مي شود و در نتيجه باکتري ها با مصرف آنتي بيوتيک از بين نمي روند و مقاومت نشان مي دهند که در اين حالت نياز به دوز بيشتر دارو يا آنتي بيوتيک قوي تر است. مقاومت در برابر آنتي بيوتيک ها يک معضل فراگير است. باکتري هايي که زماني به راحتي با مصرف آنتي بيوتيک از بين مي رفتند، به طور فزاينده يي در برابر آنتي بيوتيک ها مقاوم شده اند و در نتيجه درمان بيماري هايي نظير ذات الريه، عفونت هاي گوش، عفونت هاي سينوس، مننژيت، عفونت هاي پوستي و بيماري سل با مشکل مواجه شده است.
    
    پس هميشه به خاطر داشته باشيد که فقط هنگام عفونت هاي باکتريايي، آنتي بيوتيک مصرف کنيد و اجازه دهيد تا بيماري هاي خفيف تر )خصوصاً بيماري هايي که منشاء ويروسي دارند( با طي دوره خود برطرف شوند. براي بهبود نشانه هاي بيماري مانند آب ريزش بيني يا گلوددرد با مراجعه به پزشک بخواهيد تا بدون تجويز آنتي بيوتيک نشانه هاي بيماري را تسکين ببخشد. به هنگام مصرف آنتي بيوتيک ها هم به خاطر داشته باشيد که بايد طبق تجويز پزشک همه مقدار تجويز شده را درست و در موقع مقرر مصرف کنيد. هرگز آنتي بيوتيک را براي زمان ديگري نگهداري نکنيد. هرگز از آنتي بيوتيکي که براي کس ديگري تجويز شده، مصرف نکنيد.

نوشته شده در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388ساعت 9:22 بعد از ظهر توسط s m k| |

 

 

تصویر

 

 

گروهی از محققان مرکز نانوفناوری لندن با همکاری دانشگاه Queensland، به‌‌منظور کمک به شناخت چگونگی تأثیر یک آنتی‌بیوتیک بر باکتری، روشی را برای استفاده از پروب‌های نانو یافتند.

باکتری‌هایی مثل MRSA (که به نام استف‌های طلایی شناخته می‌شوند)، روزبه‌روز نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم‌تر می‌شوند، این امر موجب بروز مشکلات اساسی در ایمنی و بهداشت می‌گردد.

پروفسور کوپر محققی است که برای توسعه‌ی آنتی‌بیوتیک‌ها و ضد قارچ‌ها (که نسبت به پاتوژن‌های مقاوم‌شده در مقابل داروها) فعال هست، به‌ویژه آنهایی که در عفونت‌های بیمارستانی دخالت دارند، اقدام به تنظیم برنامه‌ی تحقیقاتی كرده‌است.

پروفسور کوپر می‌گوید: «ما نیازمند راهی هستیم تا نحوه‌ی چگونگی مقاومت باکتری‌ها را نسبت به آنتی‌بیوتیک ها دریابیم و اینكه چگونه آنتی‌بیوتیک‌های جدید می‌توانند رشد باکتری‌های مقاوم را کندتر کرده، آنها را از بین ببرند؟»

این گروه تحقیقاتی، نانوپروب‌ها را با استفاده از مولکول‌های موجود در دیواره‌ی سلول‌های باکتری طبیعی و باکتری‌های مقاوم‌شده پوشش دادند و در ادامه، جدیدترین آنتی‌بیوتیک وانکومایسین را به این سیستم افزودند و دریافتند پروب‌های باکتری‌های نرمال تنش پیدا کرده، تغییر یافتند ولی تأثیرپذیری پروب‌های باکتری‌های مقاوم بسیار کم بوده‌است.

این پروب‌ها به محققان این امکان را می‌دهد که سریعاً نحوه‌ی تأثیرگذاری یک آنتی‌بیوتیک بر باکتری را یافته، راه جدیدی را بیابند که آنتی‌بیوتیک‌ها عمل کرده و باکتری را نابود کنند.

به عقیده‌ی دکتر کوپر این کشف به ما کمک خواهد کرد تا بفهمیم نحوه‌ی عملکرد داروها بر باکتری‌های مقاوم چیست و بتوانیم ابزارهای تشخیص سریعی را بسازیم و روش‌های جدیدی را برای تحقیق در مورد نحوه‌ی عملکرد آنتی‌بیوتیک‌ها کشف نماییم.

اختلافات مولکولی بسیار کمی میان باکتری‌های نرمال و مقاوم‌شده، وجود دارد. ما می‌دانیم که این پروب‌ها می‌توانند این اختلافات اندک را تشخیص داده، این کار را در مدت بسیار کوتاهی انجام دهند.

به کمک این سیستم مشخص شد که اتصال وانکومایسین به باکتری‌های مقاوم، هزار بار سخت‌تر و مشکل‌تر از اتصال به باکتری‌های نرمال است؛ البته این گروه، با هدف یافتن دارویی که بتواند به باکتری‌‌های مقاوم محكم چسبیده، دیواره‌ی آنها را تخریب نماید آنتی‌بیوتیک‌های دیگر را نیز آزمایش كردند.

چنین تحقیقاتی منجر به کشف آنتی‌بیوتیک‌های موثرتر و قوی‌تری در آینده نزدیک خواهد شد.

این مقاله در اواخر سال گذشته در journal Nature Nanotechnology به چاپ رسید.

نوشته شده در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388ساعت 9:18 بعد از ظهر توسط s m k| |

 

img/daneshnameh_up/a/a1/Spinal_Cord_PC271498.jpg

موقعي که کسی مبتلا به ضايعه نخاعی می شود، يکی از مشکلترین مسائلی که با آن مواجه می باشد اين است که در حال حاضر هيچ "درمانی" برای آن وجود ندارد. با پيشرفتهاي قابل ملاحظه ای که هر روزه در مجامع علمی در مورد آن می شنويم، هر کسی ،هر کاری را که توانسته انجام داده است تا راه علاجی برای افراد نخاعی پیداکند  . اگر ماامروزه می توانیم در مورد اندامهای مختلف کارهای غير ممکنی (مانند پيوند کامل اعضاء و انتقال اندامهای بدن شخصی به شخص ديگر ویا جداکردن ژنهای انسان) را انجام دهيم، پس قادر خواهيم بود  علت عدم ترميم آسيب های نخاعی را نيزکشف نمائيم و کاری کنيم که اين مشکل بيولوژيکی نیز حل شود؟ باتوجه به معماهای علمی زيادی که تاکنون حل شده اند، درمان ضايعات نخاعی نيز نبايستی آنقدرها هم مشکل باشد......   


ادامه مطلب
نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت 9:56 بعد از ظهر توسط s m k| |





تازه ‌ترين نتايج يك تحقيق نشان مي‌دهد كه گياهان اين قابليت و توانايي را دارند كه يكديگر را از وجود دشمن با خبر كنند.


اين تحقيق در گروه گياه‌پزشكي دانشگاه كشاورزي و منابع طبيعي "پرديس" كرج انجام گرفته و نتايج آن در معتبرترين مجله‌هاي علمي، پژوهشي جهان از جمله "‪ "Biological control‬و "‪ "Appl.Entomology‬به چاپ رسيده است..

سرپرست تيمي كه اين تحقيق را انجام داده است، گفت: بر اساس اين تحقيق گياهان هنگامي كه از طرف حشرات گياه‌خوار از جمله كنه يا شته مورد حمله قرار مي‌گيرند، يكديگر را از وجود دشمن مشترك آگاه مي‌سازند.

دكتر "احمد عاشوري" روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا افزود: زبان مشترك گياهان، ساطع كردن بو و برجاي گذاشتن مواد شيميايي هنگام مواجهه با دشمن است.

به گفته او گياهان همچنين قادرند بويي از خود منتشر كنند كه باعث جلب شكارگر- هاي حشرات گياه‌خوار شود. به طور مثال، هنگامي كه آفتهايي نظير شته يا كنه بر روي گياه لوبياي سبز قرار مي‌گيرد، گياه از طريق بزاق دهان آنها، متوجه حضورشان شده و از خود بويي متصاعد مي‌كند كه ضمن اطلاع به ديگر گياهان هم نوع، "سن اوريوس" را كه از صيادان اين حشرات هستند به طرف خود جلب مي‌كند.

عاشوري گفت اين تحقيق بيانگر آن است كه گياهان خود داراي شعور هستند و مي‌توانند با يكديگر ارتباط برقرار كنند.

وي افزود از نتايج اين تحقيق مي‌توان در برنامه‌هاي كنترل آفات استفاده كرد و به عنوان مثال با پخش اين بو قبل از هجوم آفات به گياهان، ضمن كاهش مصرف سموم شيميايي، زمينه رشد هرچه بيشتر حشرات مفيد را فراهم ساخت.

عاشوري كه رياست اداره پژوهش دانشگاه كشاورزي و منابع طبيعي "پرديس" كرج را نيز به عهده دارد يادآور شد: تحقيقات اين گروه برروي جنبه‌هاي مختلف "رايحه‌هاي القايي گياهان" ادامه دارد.

اين طرح تحقيقاتي توسط يك تيم هشت نفره به مدت دو سال در گروه گياه پزشكي آزمايشگاه اكولوژي و رفتارشناسي حشرات دانشگاه تهران كه در پرديس كرج واقع است به نتيجه رسيده است.
نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت 9:45 بعد از ظهر توسط s m k| |

 


جام جم:مطالعات روي نيروهاي موثر بر الگوهاي تغييرات ژنتيکي انساني ، دلايل بسيار محکمي را بر اثر انتخاب طبيعي بر اين تغييرات ارائه کرده است. اين بررسي احتمالا به درک اين موضوع منتهي خواهد شد که چرا بعضي از افراد در معرض خطر تعدادي از بيماري ها قرار دارند و تعدادي ديگر خير. اين نظريات در شماره ماه سپتامبر مجله کتابخانه عمومي علم زيست شناسي (public library of Science Biology) با عنوان تاريخ بشر و انتخاب طبيعي الگوهاي تغيير ژنتيکي در 132 ژن به چاپ رسيده است. در اين پژوهش ، تکامل مولکولي 132 ژن در 24 جمعيت آفريقايي امريکايي و 23 جمعيت اروپايي امريکايي از طريق تعيين توالي مجدد آنها مورد مطالعه قرار گرفته است. نتايج اين پژوهش نقش قوي و موثر انتخاب طبيعي در 8 ژن جمعيت اروپايي امريکايي را به اثبات مي رساند. اين دلايل از طريق بررسي شرايط محيطي مختلفي را که حدود 25 هزار تا 50 هزار سال پيش هنگام مهاجرت به اروپا با آن روبه رو شدند توضيح مي دهد. پروفسور جاشوا آکي ، يکي از نويسندگان اين مقاله و يکي از اعضاي گروه علوم ژنوم دانشگاه واشنگتن سياتل در اين خصوص گفته است: نتايج ما نشان داد که مهاجرت بشر از آفريقا به مناطق جديد به خارج از آن با سازگاري با نيروهاي انتخابي همراه بوده است. اگر شما ژنوم 2 فرد را که به صورت تصادفي انتخاب شده اند با يکديگر مقايسه کنيد به اين موضوع خواهيد رسيد که ژنوم آنها مشابه نيست و به طور متوسط در هر 1000 جفت باز داراي تغييراتي نسبت به هم هستند. فراوان ترين شکل اين تغييرات از نوع تک نوکلئوتيدي يا SNP است. بندرت SNP هاي جديد به اشخاص خاصي در يک جمعيت اجازه مي دهد که سالم تر باشند و بچه هاي بيشتري توليد کنند. فراواني اين تغييرات در نتيجه انتخاب طبيعي افزايش مي يابد. اگرچه علاقه ملاحظه اي ميان پژوهشگران براي يافتن مناطقي از ژنوم انسان که هدف انتخاب طبيعي قرار دارند وجود دارد، ولي امکانات و منابع لازم براي پژوهش در اين خصوص بتازگي در دسترس پژوهشگران قرار گرفته است. در اين مقاله ، وسيع ترين محل اثر انتخاب طبيعي که تاکنون کشف شده ، توضيح داده شده است. قسمتي از 4 ژن که روي کروموزوم 7 به طور متوالي قرار گرفته اند، زماني که مردم اروپا شروع به نوشيدن شير گاو و بز کرده اند دچار تغيير شده است. در نتيجه افرادي که تغييرات معيني از اين ژن ها را به ارث مي برند، براي جذب کلسيم توسط بدن سازگاري بهتري دارند. يکي از اين ژن ها به نام TRPV6 است که در بروز يا شدت سرطان پروستات نقش دارد. اين ژن به همراه يکي ديگر از ژن هاي اين ناحيه به نام TRPV5 در جذب کلسيم در کليه ها، روده و جفت نقش دارد. دانشمندان قبلا دريافته بودند که تغيير ژنتيکي ايجاد شده در يک ژن که باعث بروز تحمل به لاکتوز در جمعيت اروپايي شيرنوش مي شود، حدود 10 هزار تا 20 هزار سال پيش تحت تاثير انتخاب طبيعي قرار گرفته است. به نظر مي رسد کشف اخير اين يافته را نيز تکميل مي کند، زيرا بدن انسان نه تنها احتياج به داشتن تحمل لاکتوز دارد، بلکه بايد توانايي جذب کلسيم نيز داشته باشد. محيط امروز انسان به طور قابل ملاحظه اي نسبت به زماني حدود 10 هزار سال پيش که اجداد ما مي زيستند تغيير کرده است. اکنون بشر دسترسي نامحدودي به غذا و ديگر مواد مصرفي دارد. اگر چه نظريه Thrifty geneتا اندازه اي ساده انگارانه به نظر مي آيد، ولي بايد متوجه بود اين باور اساسي که يک تغيير ژنتيکي که زماني به ما کمک مي کرده و اکنون عليه ما کار مي کند شايد درخصوص بعضي از ژن هاي مستعد کننده بيماري هاي پيچيده نيز صادق باشد. اگر اين موضوع صحت داشته باشد، يافتن ژن هايي که تحت تاثير انتخاب طبيعي قرار گرفته اند مي تواند ما را در يافتن ژن هاي جديد مربوط به بيماري هاي پيچيده ژنتيکي کمک کند. در اين مقاله آکي و همکاران چند ژن ديگر را که تحت تاثير انتخاب طبيعي قرار گرفته اند توضيح داده و ارتباط ميان انتخاب طبيعي و تعدادي از بيماري ها نظير فشار خون ، بيماري کليوي ، حساسيت به عفونت ، آسم و آلزايمر را نشان داده اند.

نوشته شده در یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388ساعت 10:16 قبل از ظهر توسط s m k| |

 

تصویر

 

محققان در مؤسسه فناوري ماساچوست (MIT) نشان داده‌اند که آنها مي‌توانند براي ساخت آند و کاتد يک باتري يون ليتيوم به صورت ژنتيکي ويروس‌هايي طراحي کنند. درآند اين ويروس‌ها با روکش‌دهي خودشان با اکسيد کبالت و طلا تشکيل يک نانوسيم مي‌دهند و در کاتد نيز اين ويروس‌ها به نانولوله‌هاي کربني متصل مي‌شوند.

اين باتري‌هاي جديد مي‌توانند با يک فرآيند ارزان و سازگار با محيط ساخته شوند. توليد آنها در دماي اتاق و پايين‌تر اتفاق مي‌افتد و به حلالي آلي مضر نياز ندارد. همچنين مواد استفاده‌شده ‌در اين باتري‌ها غيرسمي هستند. اين محققان سه سال پيش ويروس‌هايي طراحي کردند که مي‌توانستند با روکش‌دهي خودشان با اکسيد کبالت و طلا و خود‌آرايي به‌صورت يک نانوسيم، يک آند را بسازند.

اين محققان در اين تحقيق روي ساخت يک کاتد مناسب متمرکز ‌شدند. ساخت کاتدها از ساخت آندها مشکل‌تر است، زيرا آنها براي اينکه الکترود سريعي باشند، بايد رساناي خيلي خوبي باشند؛ ولي بيشتر مواد کانديدا براي کاتدها غيررسانا هستند. اين گروه تحقيقاتي براي رسيدن به اين هدف، به صورت ژنتيکي ويروس‌هايي طراحي کردند که ابتدا خودشان را با نانوسيم‌هاي فسفات آهن روکش‌دهي کرده و سپس براي ايجاد يک شبکه از ماده‌ي بسيار رسانا به نانولوله‌هاي کربني متصل مي‌شوند.

در اين کاتد، الکترون‌ها مي‌توانند در طول اين شبکه‌هاي نانولوله‌اي حرکت کرده و در سرتاسر اين الکترود نفوذ کنند تا به فسفات آهن رسيده و انرژي را در کوتاه‌ترين زمان منتقل کنند. اين محققان متوجه ‌شدند که يکپارچه کردن نانولوله‌هاي کربن در اين کاتد، رسانايي کاتد را افزايش داده، بدون اينکه وزن باتري را چندان تغيير دهند.

در تست‌هاي آزمايشگاهي، باتري‌هاي استفاده‌کننده از اين کاتد‌ها مي‌توانند بدون از دست دادن ظرفيت خود بيش از صد بار شارژ و تخليه شوند. هرچند اين تعداد چرخه‌ي شارژ-تخليه از باتري‌هاي تجاري کنوني کمتر است، ولي اين محققان اعتقاد دارند که مي‌توانند آن را خيلي افزايش دهند.

نتايج اين تحقيق در مجله Science منتشر شده‌است.

نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 9:2 بعد از ظهر توسط s m k| |

محققان ايالت پن در آمريکا به روشي براي يکپارچه کردن مخلوطي از نانوسيم‌هايي که به‌صورت زيستي برچسب‌دار شده‌اند، روي تراشه‌هاي مدار مجتمع رسيده­اند. با استفاده از اين روش ممکن است بتوان يک افزارۀ قابل حمل و کوچک ساخت که بتواند انواع گوناگوني از ترکيبات پزشکي يا محيطي را تشخيص داده و گزارش کند.
ترسامير، استاد مهندسي برق در آزمايشگاه نانوساخت ايالت پن و يکي از اين محققان مي‌گويد: شايد يکي از مهمترين چيزها براي اتصال نانوسيم‌ها به مدار الکتريکي قراردادن دقيق آنها است. ما نيازمند کنترل مکان فضايي روي تراشه با دقت کمتر از يک ميکرون هستيم.
 
تودهاي از نانوسيم‌ها قبل از آرايش.
با استفاده از فرآيند استاندارد ساخت تراشه، هرکدام از انواع نانوسيم‌ها بايد در يک عمليات جداگانه روي تراشه قرار داده شوند. اين محققان با استفاده از روش پايين به بالاي خود، مي‌توانند سه نوع متفاوت از نانوسيم‌هاي روکش‌داده‌شده با DNA را هر جايي که بخواهند (با خطاي کمتر از يک درصد)، قرار دهند. کريستين کيتينگ، استاد دانشگاه شيمي مي‌گويد: اين روش مي‌تواند براي شناسايي همزمان پاتوژن‌ها يا بيماري‌هاي مختلف مبتني بر اثرات اسيد نوکلئيک‌شان، استفاده شود.
اين محققان مي‌گويند که اجزاء افزاره از قبيل نانوسيم‌ها مي‌توانند از تعدادي مواد متفاوت توليد شوند و حتي قبل از آرايش آنها روي يک تراشه با مولکول‌هاي زيستي روکش‌داده‌ شوند. آنها اضافه مي‌کنند که قرار دادن دقيق نانوسيم‌ها هنوز با استفاده از روش‌هاي سنتي مشکل است.
اين محققان با استفاده از روش‌ آرايش خود، مي‌توانند نانوسيم‌هاي ويژه‌اي در مکان‌هاي خاصي قرار دهند. آنها با تراشه‌اي شروع مي‌کنند که در مکان‌هايي که مي‌خواهند نانوسيم‌ها را قرار دهند، داراي تورفتگي‌هاي منظم ريزي است. آنها سپس يک ميدان الکتريکي بين الکترودها اعمال مي‌کنند. اين الکترودها مساحتي که مي‌خواهند نانوسيم‌ها در آن آرايش يابند، را مشخص مي‌کنند. اين محققان مخلوطي از نانوسيم‌هاي برچسب‌دار و يک مايع روي تراشه تزريق کردند. اين نانوسيم‌ها با يک ميدان الکتريکي به مکان‌هاي مورد نظر متصل شدند و داخل اين چاه‌هاي ريز افتادند.
مِير مي‌گويد: ما براي کنترل مکاني که هر کدام از انواع نانوسيم‌ها مي‌رود، نيازي به کانال‌هاي ميکروسياليت نداريم. ما مي‌توانيم اين محلول را روي تمام تراشه تزريق کنيم و نانوسيم‌هاي داخل آن فقط به مکان‌هايي که ويژه شده‌اند، متصل خواهند شد. اين براي افزايش مقياس توليد، مهم است.
اين محققان سپس ميدان‌ الکتريکي را حرکت دادند و نانوسيم‌هاي برچسب‌دار بعدي را روي تراشه قرار دادند. در اين آزمايش، نانوسيم‌هاي برچسب‌دار مختلف بصورت رديفي قرار داده شدند، اما اين محققان مي‌گويند که آنها مي‌توانند در پيکربندي‌هاي متنوع قرار داده شوند.
با استفاده از اين روش، نانوسيم‌ها مي‌توانند براي ساخت افزاره‌هاي گوناگوني از قبيل تشديدکننده‌ها يا ترانزيستورهاي اثر ميداني که مي‌توانند براي شناسايي هدف‌هاي اسيد نوکلئيکي استفاده شوند؛ آرايش يابند.
نتايج اين تحقيق در مجله Science منتشر شده‌است.
نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 9:1 بعد از ظهر توسط s m k| |

 
 
 
يک مطالعه تازه ژنتيکي حاکي از آن است که توانايي انسان در هضم مواد غذايي سرشار از نشاسته مانند سيب زميني، ممکن است عاملي براي موفقيت برتري انسان در ميان ساير موجودات زمين باشد.

به گزارش سرويس بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران ( ايسنا ) واحد علوم پزشکي ايران و به نقل از نشريه " نيچر ژنتيکس " انسان در مقايسه با ديگر پستانداران عالي داراي تعداد بسيار بيشتري از نسخه‌هاي يک ژن ضروري براي تجزيه مواد نشاسته‌اي پرکالري است و به گمان نويسندگان اين مقاله از دانشگاه کاليفرنيا در سانتاکروز اين کالري‌هاي اضافه احتمالا براي تغذيه مغز بزرگتر انسان، جنبه حياتي داشته است، در حالي که تا پيش از اين دانشمندان تصور مي‌کردند شايد خوردن گوشت علت اين وضع بوده است..

اين تيم تحقيقاتي دريافتند که انسان حامل نسخه‌هاي اضافي از ژني به نام Amyi است که براي توليد يک آنزيم بزاقي (اميلس) جهت تجزيه نشاسته جنبه ضروري دارد.

اين تيم، سپس گروهي از انسان‌ها را با عادات تغذيه‌اي متفاوت مطالعه کرده و دريافتند: کساني که نشاسته زيادي در غذايشان وجود دارد، داراي نسخه‌هاي بيشتري از ژن Amyi در مقايسه با گروه‌هايي هستند که رژيم غذايي آنها حاوي نشاسته کمتري است.

خبرگزاري دانشجويان ايران
نوشته شده در دوشنبه چهاردهم اردیبهشت 1388ساعت 1:7 بعد از ظهر توسط s m k| |

 
 
يک گام به سمت ساخت کليه؛
جداسازي سلول بنيادي از بافت کليه
جام جم آنلاين: پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکي تهران موفق به جداسازي سلول بنيادي با مارکر ويژه از بافت کليه شدند.
 
به گزارش مهر ، دکتر عباسي مجري طرح با اعلام اين خبر ، افزود: در اين پژوهش که با مشارکت گروهي از اساتيد و دانشجويان طراحي شد از بافت کليه افرادي که مبتلا به کانسر (سرطان) کليه از نوع کارسينوم سلول کليوي (RCC) بودند و ‌بايد تحت عمل نفرکتومي (خارج شدن کليه) قرار مي گرفتند، استفاده شد.
وي افزود: اين کليه هاي سرطاني داراي بافت زنده سالم نيز بود و به همين دليل تيم پژوهشي با طي مراحل قانوني و جلب رضايت بيماران و طي مراحل اخلاقي، بخش کوچکي از پاپيلاي اين کليه ها را برداشت و سلول بنيادي در اين بافتها را مورد جستجو قرار داد و پس از مدتي سلول بنيادي در اين بافتها ديده شد.
عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران اضافه کرد: اين سلولها کشت داده شد و به موش تزريق شد و پس از آن ديده شد که اين سلولهاي بنيادي قابليت ساختن توبولهاي کليوي، استخوان و بعضي بافتهاي ديگر را دارد و در واقع ويژگي هاي سلول بنيادي را داشت.
وي يادآور شد: پس از آن اين سوال مطرح شد که ممکن است اين سلولهاي بنيادي از خون به داخل بافت کليه آمده باشند و براي پاسخ به اين سوال مارکرهاي آنتي ژنتيک اين سلولها مورد مطالعه قرار گرفت و مشخص شد اين مارکرها با مارکرهاي سطح سلولهاي بنيادي خون متفاوت است و مشخص شد که از منشاء خوني نيست.
عباسي گفت: سوال بعدي اين بود که خوب چه تضميني هست که اين سلول بنيادي مربوط به خود بافت کليه باشد و جزو سلولهاي سازنده بخشي از بافتهاي کليه باشد و براي پاسخ به اين سوال بررسي هاي مختلفي صورت گرفت و شاخصهاي آنتي ژنتيک بافت کليه فرد بالغ در اين سلولها ديده شد که آن را از سلولهاي بنيادي جنيني متمايز مي کند.
وي خاطرنشان کرد: پس از اين بررسي ها به اين نتيجه رسيديم که سلول بنيادي جدا شده از منشاء هماتولوژيک نبوده و سلول بنيادي است که قابليت ساخت بخشي از سلولهاي کليوي را داراست.
عضوگروه نفرولوژي بيمارستان امام خميني (ره) تأکيد کرد: دستيابي به اين دستاورد مهم است اما تا ساخت کليه فاصله جدي وجود دارد و در اين مرحله تنها مي توان به دستاوردهاي پژوهشي و نه درماني اميدوار بود و تنها مي ‌توان اميدوار بود که جدا سازي اين سلولها ما را در جهت شناخت مباني بيماري شناسي بعضي بيماريها کمک کند.
وي خاطرنشان کرد: اين بافت کليوي بافتي پيچيده است که ممکن است با تکامل چندين سلول بنيادي در مسيرهاي مختلف بوجود آمده باشد و لذا دستيابي به ساخت کليه در اين مرحله از پروژه مد نظر نيست.
اين پژوهش با مشارکت گروهي از اساتيد دانشگاه علوم پزشکي تهران از جمله دکتر آيتي رئيس بخش ارولوژي، دکتر امامي رضوي رئيس دانشکده پزشکي و دکتر خوش زبان مسئول بانک فرآورده هاي پيوندي، زاهد دانشجوي پزشکي ، حيدري کارشناس ارشد بيولوژي سلولي و دکتر عباسي در پروژه اي به صورت پايان نامه دکتري براي دستيابي به سلول بنيادي بافت کليه طراحي شد. 
نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388ساعت 7:53 بعد از ظهر توسط s m k| |

 






جهان درحالي وارد قرن 21 شد كه بيش از 140 ميليون نفر مبتلا به بيماري ديابت بودند. در اين ميان، سهم كشور ما حدود 5/3 تا 4 ميليون نفر ديابتي است. روز جهاني ديابت - 21 آبان ماه - درحالي به پايان رسيد كه فدراسيون جهاني ديابت اعلام كرد هزينه هاي كنترل و درمان ديابت 10 درصد بودجهِ ملي بهداشت جوامع را به خود اختصاص مي دهد و نيمي از آن صرف درمان عوارض مزمن ديابت مي شود.
دكتر اسدالله رجب، رئيس انجمن ديابت ايران نيز اعلام كرد سالانه 900 ميليون دلار (بيش از 700 ميليارد تومان) صرف هزينه هاي درماني ديابت در كشور مي شود.
اين درحالي است كه متخصصان و كارشناسان پيوسته از روند رو به رشد بيماري ديابت در كشورمان به عنوان شايع ترين بيماري غدد درون ريز در دهه هاي اخير هشدار مي دهند.
با اين همه گزارش هاي رسمي از شيوع 5 درصدي بيماري ديابت در ايران خبر مي دهد. افزون بر اين، بيماري ديابت در رديف سه عامل اول مرگ و مير در دنيا است. بيماري زايي اين عارضه چه از نظر هزينه هاي درماني و چه از جهت ازكارافتادگي، بسيار بالاست و يكي از عمده ترين مسايل بهداشتي - درماني در جوامع به شمار مي رود.
از سويي ديگر، همراهي آن با چاقي و افزايش چربي خون، احتمال ايجاد بيماري قلبي - عروقي را به عنوان اولين عامل مرگ و مير در انسان به شدت افزايش مي دهد. ازاين رو تا كيد وزارت بهداشت و سازمان هاي مسئول كشور تنها بر توجه به مقولهِ بيماري ديابت معطوف نبوده و در زيرمجموعهِ اين توجه بر اهميت كنترل و پيشگيري از چاقي و آموزش مهارت هاي زندگي نيز تصريح شده است.

نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388ساعت 7:50 بعد از ظهر توسط s m k| |

 

 

CT آنژيو قلب به روش DSCT

در سالهاي اخير مطالب زيادي درباره‌ي پيشرفت‌هاي انجام شده در CT اسکن قلب، به ويژه در مورد ارزش باليني آن در کارديولوژي به رشته‌ي تحرير در آمده است. با ورود سي‌تي اسکن‌هاي مولتي اسلايس- 64 (MSCT) يک عرضه‌ي جديد در تصوير برداري قلب آغاز گرديد و نهايتاً با ابداع سي‌تي‌اسکن‌هاي مدل  Dual-Source (DSCT)طيف کاربردهاي باليني سي‌تي‌اسکن در کارديولوژي نيز حتي گسترده‌تر شد. جديدترين پيشرفت امروزي در تکنيک‌هاي سي‌تي‌اسکن، ابداع تکنولوژي DSCT مي‌باشدکه در آن از دو تيوب اشعه‌ي ايکس و دو آشکارساز (دتکتور) عمود بر يکديگر در يک گانتري استفاده مي‌شود. اين چيدمان دتکتورها به طور قابل توجه وضوح تصاوير (تمپورال رزولوشن) را بهبود بخشيده است


ادامه مطلب
نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388ساعت 7:44 بعد از ظهر توسط s m k| |

بيماريهاي قارچي احشائي بلاستوميکوز و روش‌هاي آزمايشگاهي

 

 

مقدمه:

 

از بيماريهاي قارچي احشائي بيماري بلاستوميکوز را (Blastomycose) که در اثر قارچ دو شکلي و دو مرحله‌يي Blastomycese dermatitidis ايجاد مي‌شود مورد بررسي قرار مي‌دهيم.

 


ادامه مطلب
نوشته شده در دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388ساعت 1:4 بعد از ظهر توسط s m k| |

پژوهشگران در تلاشند تا با ارسال کاوشگري به مريخ در سال 2018(1397) به جست‌وجوي DNA در سطح سياره سرخ بپردازند و به اين ترتيب، پرده از تاريخچه حيات در اين سياره بردارند.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، مريخ، به حالتي که امروز مي‏ شناسيم، يک سياره يخ‏زده و سترون است. اشعه فرابنفش و ذرات کيهاني با عبور از جو نازک آن، سطح مريخ را بمباران مي‌‏کنند و از آن يک سياره عاري از حيات مي ‏سازند.

اما تحقيقات اخير حاکي از احتمال وجود حيات در زير سطح مريخ هستند، جايي که ممکن است آب مايع به صورت گسترده وجود داشته باشد. همچنين کشف توده ‏هاي متان در جو مريخ نيز اين احتمال را تقويت مي‏کند چرا که برخي ميکروب‏ ها نيز توليدکننده گاز متان هستند.

اگر چه نشانه‌هاي شيميايي وجود حيات در مريخ داراي ابهامات فراوان هستند، اما برخي پژوهشگران در تلاشند تا با يافتن DNA موجودات زنده در سياره سرخ، وجود حيات در مريخ را به صورت قطعي ثابت كنند.

اين پژوهشگران عقيده دارند که روند حيات روي مريخ و زمين از ميراث تکاملي مشترکي سرچشمه مي ‏گيرند و به اين ترتيب از کدهاي ژنتيکي مشابهي برخوردارند؛ البته، برخي ديگر از دانشمندان معتقدند اين فرض بسيار محدودکننده است چرا که حيات مريخي ممکن است به صورت مستقل تکامل يافته و از اين نظر فرآيندهاي شيميايي متفاوتي بر آن حکم‏فرما باشد.

چه دليلي براي شباهت حيات روي مريخ و زمين وجود دارد؟

حدود چهار ميليارد سال قبل که حيات شروع به شکل‏گيري کرد، سنگ هاي سرگردان فراواني در منظومه شمسي وجود داشتند که به سيارات برخورد مي‏ کردند. در نتيجه اين برخوردها، تکه ‏هايي از سياره به فضا پرتاب شده و برخي از اين تکه ‏ها به صورت شهاب‏سنگ در سيارات ديگر فرود مي‏ آمدند. به اين ترتيب ميکروارگانسيم‏ هاي اوليه مي‏ توانستند توسط اين سنگ ها جدا شده، از مريخ به زمين آمده باشند و بالعکس.

احتمالا محيط مريخ در آن زمان براي تکامل و رشد حيات مناسب بوده است؛ چرا که در آن دوره، به احتمال زياد، اين سياره داري جوي ضخيم بوده و آب مايع در سطح آن جريان داشته است.

براي يافتن DNA موجودات احتمالي روي مريخ، ناسا پروژه‏اي را به نام «جست‌وجو براي ژنوم فرازميني» (Search for Extraterrestrial Genome) آغاز کرده است. به نوشته نجوم، پروژه SETG که تا کنون دو ميليون دلار بودجه هم دريافت کرده است، احتمالا منتهي به ارسال يک کاوشگر به سمت مريخ در سال 2018 خواهد شد.

براي يافتن DNA موجودات در سطح مريخ، كاوشگر بايد چهار مرحله آماده‏سازي نمونه‏ هاي خاک و يخ جمع‌آوري شده، شناور كردن نمونه‌ها در آب و مخلوط كردن آن با ماده رنگي فلوئورسان و شناسايي پرتو احتمالي ناشي از امتزاج ماده فلوئورسان با DNA موجود در نمونه‏‌ها توسط يک تراشه الکترونيکي و تقويت

نور حاصل به منظور شناسايي توسط ابزارهاي کاوشگر را انجام دهد.

براي مشخص کردن اينکه آيا حيات زميني و مريخي ريشه ‏هاي مشترکي دارند يا خير، پژوهشگران روي مريخ به دنبال ژن بخشي از سلول مي ‏گردند که در همه موجودات زنده زميني وجود دارد. در صورتي که اين محققان موفق به شناسايي اين ژن يا ژن‏هاي مشابه شوند، قدم بعدي کدگشايي از ژن يافت‏شده و معين کردن ارتباط آن با ژن هاي مشابه در موجودات زميني است.

قبل از ارسال کاوشگر به سطح مريخ، پژوهشگران روش پيشنهادي خود را روي زمين آزمايش خواهند کرد. به عنوان مثال قرار است طي سه سال آينده آزمايش ‏هايي در مجاورت يک کوه آتشفشان در آرژانتين يا دره‏ هاي خشک قطب جنوب صورت گيرد.

نظر منتقدان

البته هستند دانشمنداني که با ديده انتقاد به اين پروژه نگاه مي ‏کنند. به عقيده يکي از اين محققان، اين پروژه از نظر تکنولوژي امکان پذير است، اما بايد وقتي دنبال شود که نشانه‌هاي حيات روي سطح مريخ آشکارا يافت شده‏ باشند. علاوه بر آن، به عقيده اين پژوهشگر در صورتي که به دنبال روشن کردن تاريخچه حيات در مريخ هستيم، DNA گزينه مناسبي نيست زيرا به مدت طولاني دوام نمي‏ آورد. بنابراين پروژه SETG تنها قادر به يافتن آثار حيات متاخر روي مريخ خواهد بود که در بهترين حالت، يك ميليون سال قبل از بين رفته باشد.

به همين دليل اين دانشمندان بر اين نظرند که براي يافتن حيات فرازميني، بايد به دنبال مشخصه‏ هاي کلي ‏تري از موجودات زنده گشت. البته مسوولان پروژه SETG همه اين انتقادات را رد مي‏ کنند چرا که به عقيده آن‏ها، تلاش براي يافتن DNA در مريخ ارتباط تنگاتنگي با جست‌وجوي نشانه‏ هاي کلي‏ تري از حيات دارد. همچنين آن‏ها معتقدند که تلاش آن‏ها در نهايت منجر به رد يا پذيرش قطعي اين فرضيه مي‏ شود که زمين و مريخ در گذشته ‏هاي دور به تبادل حيات پرداختند، حياتي که هم ‏اکنون نيز در مريخ وجود دارد.

نوشته شده در پنجشنبه سوم اردیبهشت 1388ساعت 8:57 قبل از ظهر توسط s m k| |


Design By : Night Skin